استرس به‌عنوان یکی از عوامل مؤثر بر سلامت دهان و دندان، می‌تواند با تغییر پاسخ‌های ایمنی بدن، افزایش التهاب و تأثیر بر رفتارهای بهداشتی، زمینه بروز یا تشدید بیماری‌های لثه را فراهم کند.

 به گزارش روابط عمومی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شیراز، دکتر «سیده نگین حسینی» متخصص و عضو هیات علمی گروه آموزشی پریودانتیکس دانشگاه علوم‌پزشکی شیراز، با اشاره به ارتباط استرس و بیماری‌های لثه بیان کرد: استرس می‌تواند به‌عنوان یک عامل تشدیدکننده در بروز التهاب لثه و پیشرفت بیماری‌های پریودنتال نقش داشته باشد. در واقع در حوزه پریودانتیکس، یکی از موضوعات مهم مورد توجه، بررسی عوامل سیستمیک و رفتاری مؤثر بر سلامت بافت‌های نگهدارنده دندان است که استرس نیز در این دسته قرار می‌گیرد.

وی افزود: در بیماری‌های لثه، استرس از طریق تغییر در پاسخ ایمنی بدن و افزایش هورمون‌هایی مانند کورتیزول، می‌تواند باعث تشدید التهاب لثه، خونریزی و در موارد پیشرفته‌تر، تحلیل بافت‌های نگهدارنده دندان شود.

دکتر حسینی با تأکید بر جایگاه تخصصی دندانپزشکی در این موضوع ادامه داد: در پریودانتیکس، کنترل عوامل خطرزای بیماری‌های لثه اهمیت اساسی دارد و استرس در کنار مواردی مانند بهداشت ضعیف دهان، مصرف سیگار و دیابت، یکی از عوامل مهم به شمار می رود.

او اضافه کرد: از منظر دندانپزشکی، بیماران در دوره‌های استرس، معمولاً دچار کاهش کیفیت مراقبت‌های دهان و دندان می‌شوند؛ از جمله کاهش دفعات مسواک و نخ دندان یا افزایش عادات آسیب‌زا مانند دندان‌قروچه که همگی می‌توانند روند بیماری‌های لثه را تسریع کنند.

این متخصص پریودانتیکس درباره علائم هشدار دهنده بیماری‌های لثه گفت: خونریزی هنگام مسواک زدن، تورم و قرمزی لثه، تحلیل لثه و بوی بد دهان از مهم‌ترین نشانه‌هایی هستند که در کلینیک‌های دندانپزشکی به‌عنوان زنگ خطر بیماری‌های پریودنتال شناخته می‌شوند و نباید نادیده گرفته شوند.

وی تأکید کرد: رویکرد علمی در پریودانتیکس بر پیشگیری و کنترل عوامل خطر متمرکز است. بنابراین رعایت دقیق بهداشت دهان و دندان، مراجعات منظم دندان‌پزشکی و مدیریت استرس در کنار هم می‌توانند نقش مؤثری در حفظ سلامت لثه و پیشگیری از پیشرفت بیماری‌های پریودنتال داشته باشند.