توجه به سلامت دهان و ارتباط آن با سلامت عمومی اهمیت ویژه‌ای دارد. شواهد علمی نشان می‌دهد بیماری‌های لثه، به‌ویژه بیماری‌های پریودنتال، با افزایش خطر برخی بیماری‌های قلبی‌عروقی ارتباط دارند و مراقبت از سلامت دهان می‌تواند بخشی از مراقبت جامع از سلامت بدن باشد.

به گزارش روابط عمومی دانشکده دندانپزشکی و خدمات بهداشتی درمانی دانشگاه علوم پزشکی شیراز، دکتر« نیما محمدی» عضو هیأت علمی گروه آموزشی پریودانتیکس دانشگاه علوم پزشکی شیراز، با اشاره به ارتباط میان سلامت لثه و سلامت قلب گفت: بیماری‌های لثه از شایع‌ترین بیماری‌های مزمن دهان هستند و در صورت پیشرفت می‌توانند با التهاب چشمگیر در بافت‌های اطراف دندان همراه شوند. پژوهش های مختلف، ارتباط میان بیماری پریودنتال و بیماری‌های قلبی‌عروقی را نشان داده‌اند و به همین دلیل، سلامت لثه را نمی‌توان موضوعی جدا از سلامت عمومی بدن دانست.

وی افزود: در بیماری پریودنتال، بافت لثه دچار التهاب می‌شود و در مراحل پیشرفته‌تر، بین لثه و دندان فضاهایی ایجاد می‌شود که محل تجمع باکتری‌هاست. در چنین شرایطی، عوامل میکروبی و مواد التهابی می‌توانند وارد جریان خون شوند. یکی از فرضیه‌های علمی درباره ارتباط بیماری لثه و بیماری‌های قلبی‌عروقی این است که این التهاب موضعی و ورود عوامل میکروبی به گردش خون ممکن است در ایجاد یا تشدید التهاب سیستمیک و تغییرات عروقی نقش داشته باشد.

دکتر محمدی بیان کرد: پژوهشگران به نقش التهاب مزمن در ارتباط میان بیماری‌های لثه و بیماری‌های قلبی‌عروقی توجه ویژه‌ای دارند. در بیماری پریودنتال، التهاب لثه می‌تواند برای مدت طولانی ادامه داشته باشد و با افزایش نشانگرهای التهابی در بدن همراه شود. از آنجا که التهاب مزمن در شکل‌گیری و پیشرفت تصلب شرایین، یعنی تجمع پلاک در دیواره رگ‌ها، نقش دارد، این مسیر یکی از سازوکارهای احتمالی مورد بررسی برای توضیح ارتباط میان بیماری‌های پریودنتال و بیماری‌های قلبی‌عروقی است. با این حال، این شواهد به معنای اثبات رابطه مستقیم علت و معلولی میان بیماری لثه و بیماری قلبی نیست. 

او با تأکید بر اینکه این ارتباط نباید به معنای اثبات رابطه مستقیم علت و معلولی تلقی شود، بیان کرد: بیماری‌های لثه و بیماری‌های قلبی‌عروقی عوامل خطر مشترکی مانند مصرف دخانیات، اضافه‌وزن، دیابت، فشارخون بالا، کم‌تحرکی و برخی الگوهای نامناسب تغذیه‌ای دارند. بنابراین، وجود این عوامل مشترک می‌تواند بخشی از ارتباط مشاهده‌شده میان این دو گروه از بیماری‌ها را شرح دهد.

وی ادامه داد: یکی از نکات مهم این است که بیماری لثه در مراحل اولیه ممکن است بدون درد جدی پیش برود و فرد تنها علائمی مانند خونریزی هنگام مسواک‌زدن، قرمزی یا تورم لثه، بوی نامطبوع دهان یا تغییر وضعیت لثه‌ها را مشاهده کند. بی‌توجهی به این نشانه‌ها می‌تواند موجب پیشرفت بیماری و آسیب به بافت‌های نگهدارنده دندان شود.

این عضو هیأت علمی گروه آموزشی پریودانتیکس، رعایت بهداشت روزانه دهان را یکی از پایه‌های اصلی پیشگیری از بیماری‌های لثه دانست و گفت: مسواک‌زدن منظم با روش صحیح، پاک‌سازی فضاهای بین دندانی با نخ دندان یا سایر ابزارهای مناسب و مراجعه دوره‌ای به دندانپزشک، به تشخیص زودهنگام و کنترل بیماری‌های لثه کمک می‌کند. در افرادی که عوامل خطر بیشتری دارند یا پیشینه بیماری پریودنتال دارند، ممکن است به ارزیابی و مراقبت‌های تخصصی‌تری نیاز باشد.

دکتر محمدی با اشاره به اهمیت توجه همزمان به سلامت دهان و قلب خاطرنشان کرد: افرادی که به بیماری‌های قلبی‌عروقی یا عوامل خطر آن مبتلا هستند، باید مراقبت از سلامت دهان و لثه را نیز جدی بگیرند و در صورت مشاهده علائم بیماری لثه، برای ارزیابی و درمان به دندانپزشک مراجعه کنند. از سوی دیگر، دندانپزشک نیز می‌تواند در جریان معاینه، برخی عوامل خطر عمومی مانند فشارخون بالا را شناسایی و بیمار را برای پیگیری پزشکی ارجاع دهد.

او تاکید کرد: سلامت دهان بخشی از سلامت کلی انسان است و مراقبت از لثه‌ها تنها برای حفظ دندان‌ها و داشتن لبخندی سالم اهمیت ندارد. بلکه توجه به علائم بیماری لثه، درمان به‌موقع و اصلاح عوامل خطر قابل کنترل، در کنار پیگیری منظم وضعیت قلب و عروق، می‌تواند به رویکردی جامع‌تر برای حفظ سلامت عمومی بدن کمک کند.